09 Contact

I’m only an unknowing child. Let me play a little bit. Let me find out how it works. You have to understand that I don’t know what I’m doing. Always trying to do things right. Still I can’t help that sometimes my instinct takes over. Just try to understand.

Flames.

Fear, Hope & Joy.

I’ve never been this glad that everything is still the same.

Niet alles hoeft te veranderen, sommige dingen zijn al goed zoals ze zijn. Vaak kan het nog wel beter, maar daar moet je dan ook iets voor offeren. Beter laat ik alles gewoon zoals het is. Ik vind het goed zo, en ik zou wel meer willen, maar ik heb de gevolgen niet in de hand en ik hou er niet van om mijn eigen leven te verwoesten.

Je moet gewoon begrijpen dat ik ook mijn best doe en nooit met wetenschap ervan iets zou doen om je pijn te doen.

Ik denk vaak achteraf over gesprekken na en bedenk me dan wat ik allemaal anders had moeten doen. Ik vraag me af of het goed zou zijn als ik dat ook werkelijk nog achteraf zou kunnen veranderen. Waarschijnlijk niet.

Misschien ben ik ook gewoon nog veel te klein om al deze dingen te begrijpen.
Of te dom of onwetend.

De angst dat ik vrienden kwijtraak is er altijd, en ik goede vrienden is voor mij één van de belangrijkste dingen.

Nu kan ik maar beter gaan slapen voordat alles weer uit de hand loopt.
Voordat ik door een domme fout weer alles kwijtraak.
Voordat ik mijn eigen leven dat net een goede kant op lijkt te gaan weer vernietig.

Ik wil je niet kwijt. Dus geef me ook als ik een fout maak nog een tweede kans. Ik zal je nooit met opzet pijn doen.

Onthoud dat.

3

There is just one question left to ask, the only problem is that I’m scared,

and the thing I want to know, will probably be a secret for me forever,

as long as I’m too scared to ask the question that tortures my heart.

Random

and awesome.

-

I would kill myself just to see your reaction.

Zeeën van onzinnigheid.

Ik dacht, laat ik eens een lange blog maken.

Waarom? zul je je afvragen. Tsja, gewoon, waarom niet, omdat het kan, etc. Genoeg redenen te verzinnen. Probleem opgelost.

Hoe? zul je je afvragen. Ach ik dacht, ik begin nu gewoon met typen, en dan zie ik wel wanneer ik stop. =D

Waarschijnlijk vroeg je je dat niet eens af, maar het gaat o een idee, en zoiezo, als je een lang blog probeert te maken moet je de boel ook kunnen opvullen, en dat is nou weer het perfect voorbeeld van dingen waarmee je blogs kan opvullen. Zinloze dingen.

“Zou je niet gaan slapen Frans?” Ach dat komt zo wel, eerst dit afmaken…

Ik doe nu al een paar minuten over deze zin, zo schiet het ook niet op. Tsja, hoe gaan we dit aanpakken. Teamwork.

Waarom niet gewoon praten over dingen die er in het dagelijkse leven gebeurt zijn, zoals een dode computer, lage cijfers en ruzies met koele mensen. Perfect, zoals altijd.

Gelukkig is het nu weekend, dan kan ik morgen lekker relaxen, kijken hoe ik dan weer voor het leven sta.

En daar ben ik weer, 3 glazen limonade later (dorst). Hier is zo te zien de wereld nog (steeds) niet vergaan, dus ik kan mooi verder met deze fantastische blog ¬¬

Mensen zijn maar vreemd. Ook al ben ik er zelf één. Ach, ik ben ook vreemd, opzich. Maar als iedereen vreemd is, is dat dus eigenlijk normaal en ben ik ook normaal, maar als ik dan normaal zou zijn tussen al die vreemde mensen zou ik juist vreemd zi-

“Als je heel diep over iets nadenkt, dan kom je altijd bij iets uit dat niet klopt. (…) Je moet gewoon niet te diep nadenken en dan klopt alles…” ~Herman Finkers

Eigenlijk moet ik gewoon blij zijn met mijn leven, ik heb vaak plezier, ik doe leuke dingen.. Maar toch heb ik het gevoel dat ik teveel mis.

Het is intussen zaterdag geworden, dus ik denk dat ik ook maar eens ga slapen, voelde me net nogal beroerd, en een nachtje goede nachtrust doe vaak wonderen.

Altijd vreemd, ik doe zo vriendelijk mogenlijk, krijg ik er alleen maar norsheid voor terug. Bijvoorbeeld gistermiddag in de bus, ik groet de busschaufeur heel vriendelijk (goedenmiddag) met een aardige glimlach, krijg ik er een norse blik voor terug.. Ach, het zal wel niet aan mij liggen, maar mensen zouden best wat vriendelijker mogen zijn, dan zou alles veel gezelliger zijn.

Opzich is dit wel lang genoeg, ik zou jullie nog kunnen vervelen over urenlange saaie rotverhalen over onderwerpen die jullie niet eens wíllen lezen, en ik zou zelfs nog gewoon een heel betoog houden over het feit dat geesten niet bestaan. Maar dat doe ik niet, tenminste, niet nu. Niet omdat ik er geen zin in heb, niet omdat ik er geen inspiratie voor hem, maar gewoon omdat ik het niet doe.

“Ga nou in Godsnaam slapen, dan zijn we van je eeuwige gebabbel af” (leuk woord, babbelen, ligt ook lekker in de mond). Ach misschien is dat ook wel een goed idee.

-hoort poes brokjes eten-.
Wat een lief beest is het toch. Ja, d’r oortje moet er af. Maar het  zal wel beter zijn, zolang ze maar geen/zo min morgelijk pijn leidt is het voor mij goed, en zolang ik haar maar kan aaien.

Ik vraag me af hoe het is om iemand echt te missen. Ik heb dat gevoel dus nog bijna nooit echt gehad, misschien 1 keer toen ik echt verliefd was, maar verder nooit. Het lijkt me een vreselijk gevoel, maar als je die persoon dan na die tijd weer terug hebt moet dat ook fantastisch zijn (als dat tenminste het geval is). Alsnog zitten er natuurlijk heel veel voordelen aan het feit dat ik niet gauw mensen mis, het maakt heel veel dingen makkelijker. Heimwee bijvoorbeeld heb ik ook nooit last van/last van gehad. Vraag me niet hoe het komt, maar het heeft meer voordelen dan nadelen.

Er zijn zoveel mensen met wie ik dolgraag een gesprek of een vriendschap mee zou willen beginnen, maar dan komt het er niet van. Soms zie ik zelfs iemand over straat lopen en zou ik als ik zou kunnen zo diegene willen complimenteren over hoe hij/zij eruit ziet, maar zoiets doe je niet. Tot mijn spijt.

Ik beloof dat mijn volgende blog korter zal worden, en ik zal jullie ook bij deze niet langer tergen. Hier sluit ik hem officieel af. (ja dat kan)

Ondertekend, Frans.

ps. “als je het nou zo officieel ondertekend, waarom doe je dan je achternaam er niet bij?” – “Omdat ik niet door zoekmachines gevonden wil worden, deze blog is niet zomaar bestemd voor elk willekeurig persoon dat mij kent/naar mij op zoek gaat. Misschien begin ik binne- Ik zou stoppen. Dat komt later wel.